مس نه تنها به طور گسترده در صنایع سنتی مورد استفاده قرار می گیرد ، بلکه در بسیاری از صنایع جدید و زمینه های پیشرفته نیز نقش مهمی ایفا می کند ، امروز می خواهم شما را به درک ، مس در "کامپیوتر" ، "ابررسانا و کرایوژنیک" ببرد ، "فناوری فضایی" ، "فیزیک پر انرژی" و سایر صنایع. فناوری هوافضا "،" فیزیک پر انرژی "و سایر صنایع.
کامپیوتر
فناوری اطلاعات پیشرو فناوری پیشرفته است. این متکی به تبلور عقل مدرن انسان است - رایانه به عنوان ابزاری برای پردازش و رسیدگی به اطلاعات در حال تغییر و گسترده. قلب یک رایانه از یک ریزپردازنده (حاوی اپراتور و کنترلر) و حافظه تشکیل شده است. این مؤلفه های اصلی (سخت افزار) مدارهای یکپارچه در مقیاس بزرگ با میلیون ها ترانزیستور به هم پیوسته ، مقاومت ، در تراشه های ریز توزیع شده اند. خازن ها و سایر مؤلفه ها برای انجام عملیات عددی سریع ، عملیات منطقی و مقدار زیادی از ذخیره اطلاعات. تراشه های این مدارهای یکپارچه از طریق قاب های سرب و مدارهای چاپی به منظور کار مونتاژ می شوند. از فصل قبلی "برنامه های کاربردی در صنعت الکترونیک" قابل مشاهده است ، آلیاژهای مس و مس نه تنها قاب سرب ، نسخه لحیم کاری و چاپ شده از مواد مهم هستند. اما همچنین در مدار یکپارچه نیز می تواند نقش مهمی در اتصال اجزای کوچک داشته باشد.
ابر هادی و کرایوژنیک
مقاومت عمومی (به جز نیمه هادی ها) مقاومت با درجه حرارت کاهش می یابد ، هنگامی که درجه حرارت بسیار کم می شود ، مقاومت برخی از مواد به طور کامل از بین می رود ، پدیده ای که به عنوان ابررسانا شناخته می شود. این دمای حداکثر که در آن ابررساناتی رخ می دهد ، درجه حرارت ابررسانا مهم مواد نامیده می شود. کشف ابررسانا ، زمین جدیدی را برای استفاده از برق باز می کند. بازگشت به مقاومت صفر است ، تا زمانی که استفاده از یک ولتاژ بسیار کوچک می تواند یک جریان بسیار عظیم (از لحاظ نظری نامحدود) ، دسترسی به یک میدان مغناطیسی بزرگ و نیروی مغناطیسی ایجاد کند. یا هنگامی که جریان از طریق آن ، هنگام کاهش ولتاژ و از بین رفتن انرژی الکتریکی رخ نمی دهد. بدیهی است که کاربرد عملی آن باعث می شود انسان در تولید و زندگی تغییر ، بسیار توجه مردم باشد.
اما برای فلز معمول ، فقط هنگامی که درجه حرارت به صفر مطلق نزدیک شود (-273 درجه c) در هنگام ابررسانایی ، در مهندسی تحقق می یابد. در سالهای اخیر ، برخی از آلیاژهای ابررسانا ایجاد شده است ، دمای بحرانی آنها بالاتر از فلز خالص است ، به عنوان مثال ، آلیاژ NB3SN برای 18.1 K. اما کاربردهای آنها به هیچ وجه نمی تواند از مس جدا شود. اول از همه ، این آلیاژها برای کار در دمای فوق العاده کم ، از طریق مایع سازی گاز برای به دست آوردن دمای پایین ، به عنوان مثال: هلیوم مایع ، هیدروژن مایع و دمای مایع نیتروژن مایع 4K (269 درجه C) ، 20K (A 253 درجه ج) و 77K (یک درجه 196 درجه). مس در چنین دمای پایین هنوز هم از چقرمگی و انعطاف پذیری خوبی برخوردار است ، در ساختار مهندسی دمای پایین و مواد لوله کشی ضروری است. علاوه بر این ، NB3SN ، NBTI و سایر آلیاژهای ابررسانا بسیار شکننده هستند ، پردازش در پروفایل ها دشوار است ، برای ترکیب آنها باید از مس به عنوان یک ژاکت استفاده کنید. از این مواد ابررسانا برای ایجاد آهنرباهای قوی ، در تشخیص پزشکی ابزار رزونانس مغناطیسی هسته ای استفاده شده است و برخی از معادن روی جداکننده مغناطیسی قدرتمند استفاده شده است. در برنامه ریزی است ، بیش از 500 کیلومتر در ساعت سرعت قطار لخت مغناطیسی ، اما همچنین به این آهنرباهای مواد ابررسانا برای استفاده از قطار ، برای جلوگیری از مقاومت در تماس با چرخ چرخ ، تکیه می کند و تحقق بخشیدن به عملکرد پر سرعت از سرعت بالا واگن ها
فناوری هوافضا
موشک ها ، ماهواره ها و شاتل های فضایی ، علاوه بر سیستم های کنترل میکروالکترونیک و ابزار دقیق ، تجهیزات ابزار دقیق ، بسیاری از اجزای کلیدی نیز باید از آلیاژهای مس و مس استفاده کنند. به عنوان مثال ، دهکده داخلی محفظه های احتراق و رانش یک موتور موشک را می توان با استفاده از هدایت حرارتی عالی فولاد خنک کرد تا دما را در محدوده مجاز نگه دارد. دهکده داخلی اتاق احتراق موشک Ariane 5 از مس و نقره ای ساخته شده با طلا ساخته شده است و 360 کانال خنک کننده در این روستا جین ساخته شده است و هیدروژن مایع از طریق آن عبور می کند تا هنگام پرتاب موشک را خنک کند. علاوه بر این ، آلیاژهای مس ماده استاندارد هستند که برای اجزای تحمل بار در ساختارهای ماهواره ای استفاده می شود. فلپ های خورشیدی روی ماهواره ها معمولاً از مس آلیاژ شده با چندین عنصر دیگر ساخته می شوند.
فیزیک پر انرژی
آشکار کردن رمز و راز ساختار ماده یک موضوع اساسی اساسی است که دانشمندان با جدیت دنبال می کنند. هر قدم عمیق تر در درک این مشکل پیامدهای قابل توجهی برای بشر دارد. استفاده فعلی از انرژی اتمی موردی است. تحقیقات اخیر در فیزیک مدرن نشان داده است که کوچکترین بلوک های ساختمانی ماده مولکول و اتم نیستند بلکه کوارک ها و لپتون ها هستند که میلیاردها بار کوچکتر هستند. مطالعه این ذرات ابتدایی اکنون اغلب در انرژی واکنش بسیار بالایی انجام می شود ، صدها برابر بیشتر از عمل هسته ای در زمان انفجار بمب اتمی ، و به عنوان فیزیک پر انرژی شناخته می شود. چنین انرژی های بالا با "بمباران" یک هدف ثابت با ذرات بارگذاری شده در مسافت های طولانی در یک میدان مغناطیسی قوی (پدال های گاز با انرژی بالا) ، یا با برخورد دو جریان ذرات که در جهات مخالف با یکدیگر شتاب می گیرند ، بدست می آید. برای این منظور ، ساخت کانال های مسافت طولانی از میدان های مغناطیسی قوی با سیم پیچ های فولادی لازم است. علاوه بر این ، یک ساختار مشابه در یک دستگاه واکنش حرارتی کنترل شده مورد نیاز است. به منظور کاهش افزایش دما به دلیل گرمای ناشی از عبور از جریان های بزرگ ، این کانال های مغناطیسی با میله های مس توخالی توخالی پیچیده می شوند که با عبور یک محیط خنک می شوند.
